Dat komt misschien omdat er in het 'echte' leven ook weinig gebeurd.
Het gaat 'z'n gangetje'...een beetje nietszeggend vind ik dat altijd,
maar soms typeert het eigenlijk precies hoe het gaat.
Z'n gangetje..
Niets bijzonders, geen uitspattingen.
Dagen gaan voorbij in het tempo van alledag.
Zo waren bij ons ook wel de afgelopen weken.
Een enorm ritme van werken, huishouden, buiten spelen, boodschappen doen..
dat soort dingen.
Een ritme met soms dagelijks terugkerende handelingen en routines.
Een ritme, wat af en toe heel lekker en goed en gestructureerd voelt.
Een ritme, wat zo nu en dan een beetje saai wordt.
Dat hoort misschien ook wel bij ritme.
Een poosje is het goed.
Zo net na de zomer bijvoorbeeld, vond ik het zo lekker om weer
een beetje naar het 'gewone' terug te keren.
In de zomer is alles toch wat losser, ben je veel buiten..heerlijk!
Maar daarna besteed ik weer meer tijd aan dingen zelf bakken,
aan haken, aan beter (gezonder) koken, in huis werken;
dingen waar ik in de zomer minder zin in heb.
En nu is het bijna zo dat het een beetje beknellend voelt..
teveel thuis, teveel hetzelfde.
Op zich ben ik er blij mee: dat ik tijd heb, rust ken.
Als ik mensen altijd maar hoor over 'druk druk druk',
beklaag ik me niet, voelt het goed dat ik niet opgejaagd wordt.
Ach, gaat het niet altijd om een balans vinden?!
Op zoek naar iets om het ritme te doorbreken.
Of iets 'nieuws' toevoegen, zoals bloggen ;)
Ondertussen was het heus wel nuttig..die 'stilte'.
Achterstallig onderhoud in huis werd aangepakt,
we bakten gezonde mueslirepen en koekjes
en minder gezonde maar lekkere taart.
Nieuwe haakprojecten werden opgezet en Annejets babyalbum ingeplakt.
Ik maakte smoothies met bieten (die er beter uitzagen dan smaakten).
We hadden quality-time met familie en vrienden en wandelingen in het bos.
En nu is het maandag, een nieuwe week.
Terwijl er kindjes om mij heen spelen, probeer ik ondertussen
mijn week en weekmenu te plannen.
Hopelijk vind ik voor deze week een goede afwisseling
tussen rust, reinheid en spontaniteit.
